Το πρόβλημα

Συνήθως, τα παιδιά με πεταχτά αυτιά στερούνται μιας κανονικής πτυχής του χόνδρου του αυτιού. Σε λίγες περιπτώσεις το πρόβλημα μπορεί να είναι διαφορετικό, ενώ το ένα αυτί μπορεί να είναι χειρότερο από το άλλο. Τα παιδιά με πεταχτά αυτιά είναι συχνά αντικείμενο πειράγματος στο σχολείο.

 

Τι μπορεί να γίνει ;

Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα, δίνοντας στα αυτιά ένα πιο φυσικό σχήμα και φέρνοντας τα πιο κοντά στο κεφάλι. Έτσι δημιουργείται μια πιο φυσική και ελκυστική εμφάνιση, που επιτρέπει στο παιδί να μαζεύει ή να κόβει κοντά τα μαλλιά του, αποκαθιστώντας την αυτοπεποίθηση του.

 

Περιορισμοί

Η επέμβαση γίνεται συνήθως μετά την ηλικία των 5, όταν χόνδρος έχει επαρκή δύναμη για να κρατήσει τα ράμματα που τοποθετούνται. Ο στόχος της χειρουργικής επέμβασης είναι η βελτίωση της εμφάνισης και όχι η τελειότητα. Η τέλεια συμμετρία είναι απίθανο να επιτευχθεί, αλλά και αφύσικο, αφού και τα αυτιά που δεν είναι πεταχτά δεν είναι σχεδόν ποτέ απόλυτα συμμετρικά. Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών είναι πολύ ευχαριστημένοι με το αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης.

 

Χειρουργική επέμβαση

Στα παιδιά η χειρουργική επέμβαση συνήθως πραγματοποιείται υπό γενική αναισθησία. Για τα μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες μπορεί να είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί η επέμβαση με τοπική αναισθησία, συχνά σε συνδυασμό με υπνοκαταστολή (μέθη) .

 

Γίνεται τομή του δέρματος, που κρύβεται πίσω από το αυτί, και εκτίθεται ο χόνδρος του αυτιού. Ο χόνδρος στην συνέχεια πλάθεται στο επιθυμητό σχήμα και τοποθετούνται μόνιμα ράμματα, έτσι ώστε να διατηρήσει το νέο του σχήμα. Περιττό δέρμα ή άλλος περιττός ιστός αφαιρείται. Η τομή κλείνει και τοποθετείται επίδεσμος στο κεφάλι που βοηθά στην επούλωση. Η χειρουργική επέμβαση αφήνει μια αχνή ουλή στο πίσω μέρος του αυτιού που εξασθενίζει με το χρόνο.

 

Μετά την επέμβαση

Τα παιδιά συνήθως κινητοποιούνται μέσα σε λίγες ώρες από την επέμβαση, αν και συχνά  μένουν το βράδυ στο νοσοκομείο, έως ότου περάσει πλήρως η επίδραση  του γενικού αναισθητικού. Τα αυτιά μπορεί να πονούν για λίγες ημέρες, αλλά αυτό μπορεί να ανακουφιστεί με απλά αναλγητικά (π.χ. παρακεταμόλη). Ο επίδεσμος αφαιρείται μετά από περίπου 10 ημέρες. Τυχόν απαραίτητα ράμματα αφαιρούνται επίσης στον ίδιο χρόνο. Ένας ελαφρύτερος επίδεσμος που μοιάζει με την κορδέλα που φορούν οι τενίστες πρέπει να τοποθετείται, ιδιαίτερα τη νύχτα, για 6 εβδομάδες. Αθλήματα επαφής και έντονη δραστηριότητα πρέπει να αποφεύγονται για περίπου 3 εβδομάδες .

 

Χρόνος εκτός σχολείου ή εργασίας

Τα περισσότερα παιδιά μπορούν να γυρίσουν στο σχολείο μετά από μια εβδομάδα, ενώ οι ενήλικες μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους με σε 48 ώρες.

 

Πιθανές επιπλοκές

Η ουλή πίσω από το αυτί συνήθως εξασθενίζει και πολύ δύσκολα γίνεται διακριτή, αλλά σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να γίνει κόκκινη και υπερτροφική. Κάτι τέτοιο όμως είναι πιο συχνό σε ασθενείς αφρικανικής ή ασιατικής προέλευσης, που έχουν γενετική προδιάθεση στη δημιουργία υπερτροφικών ουλών.

 

Η μόλυνση είναι κάτι ασυνήθιστο, αλλά αν συμβεί αντιμετωπίζεται με αντιβιοτικά .

 

Αιμορραγία μπορεί να παρουσιαστεί, αλλά είναι συνήθως μικρή, λόγω του επιδέσμου κεφαλής που χρησιμοποιείται.

 

Ο χόνδρος μπορεί σπάνια να επιστρέψει στο παλιό του σχήμα, ιδίως εάν τα αυτιά τραυματιστούν πριν ολοκληρωθεί η επούλωση.

 

Οι ασθενείς συνήθως αισθάνονται μούδιασμα ή τσιμπήματα στα αυτιά για αρκετές εβδομάδες ή ακόμα και μήνες μετά την επέμβαση. Αυτή η αίσθηση μπορεί να γίνει χειρότερη, όταν κανείς εκτίθεται στο κρύο.

 

Σπάνια μπορεί να απαιτηθεί περαιτέρω χειρουργική διόρθωση.