Υγρό στα αυτιά
Ωτίτιδα
Βουλωμένη μύτη
Βραχνάδα
Αλλεργική ρινίτιδα
Αμυγδαλές
Βαρηκοΐα
Δυσκολία στην κατάποση
Εμβοές
Ζάλη και ίλιγγος
Θυρεοειδής
Κρεατάκια
Ογκίδια στο λαιμό
Παραρρινοκολπίτιδες
Παρωτίδα
Πεταχτά αυτιά
Ροχαλητό και υπνική άπνοια
Σωληνάκια αερισμού
Υπογνάθιος αδένας

Κάτω ρινικές κόγχες, λειτουργία και προβλήματα 

 

Απόσμπασμα από την εκπομπή "Υγεία πάνω απ' όλα" με θέμα τη μπουκωμένη μύτη

 

 

 

 

 

Η κάτω ρινική κόγχη είναι μία μεγάλη δομή (έχει περίπου το μέγεθος του μικρού δακτύλου) που διατρέχει όλο το μήκος της ρινικής θαλάμης και είναι μία σε κάθε πλευρά. Μπορεί κανείς σχεδόν να αγγίξει το μπροστινό τμήμα της με το δάχτυλο, ενώ προς τα πίσω εκτείνεται σχεδόν μέχρι το σημείο που αναπτύσσονται τα κρεατάκια. Πρόκειται για μια ρινική δομή με υψηλή αγγείωσηΟ σκοπός της είναι να προσφέρει ικανή επιφάνεια βλεννογόνου (εσωτερική επένδυση της μύτης) ώστε ο αέρας που εισπνέεται να θερμαίνεται, να υγραίνεται και να φιλτράρεται. Το μέγεθος της κάτω ρινικής κόγχης μπορεί να μεταβληθεί σημαντικά. Όταν κανείς κρυολογεί ή πάσχει από αλλεργία η διόγκωση της κάτω ρινικής κόγχης είναι αυτό που προκαλεί το μπούκωμα. Όταν ψεκάσουμε τη μύτη με ένα αποσυμφορητικό σπρέι η κόγχη μικραίνει. Η κάτω ρινικό κόγχη μπορεί επίσης να μεταβάλλει το μέγεθός της ώστε να περιορίσει τον αεραγωγό. Αν για παράδειγμα κάποιος έχει στραβό ρινικό διάφραγμα που κυρτώνει προς τη μία πλευρά και την αποφράσσει, είτε λόγω κατασκευής είτε λόγω ατυχήματος και σπασίματος της μύτης, η κάτω ρινική κόγχη μεγαλώνει αντισταθμιστικά για να καλύψει το κενό στην πλευρά με τον περισσότερο χώρο, προκαλώντας απόφραξη και στα 2 ρουθούνια.  

Σε κάποιους ασθενείςη κάτω ρινική κόγχη παραμένει μεγάλη συνεχώς και αποφράσσει τη μύτη. Σε πολλούς ανθρώπουςόταν θεραπευτεί ο αιτιολογικός παράγονταςόπως μία μόλυνση ή αλλεργία, οι κόγχες επιστρέφουν στο φυσιολογικό μέγεθος. Σε μερικούς όμως ασθενείς, οι κάτω ρινικές κόγχες παραμένουν διογκωμένες ακόμα και όταν διορθωθεί ο αιτιολογικός παράγοντας.  

Η φαρμακευτική θεραπεία είναι η πρώτη γραμμή αντιμετώπισης του προβλήματος. Υπάρχουν αρκετές κατηγορίες φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τον παραπάνω σκοπό.  

Φαρμακευτική θεραπεία 

Τα αποσυμφορητικά χρησιμοποιούνται είτε τοπικά με τη μορφή σπρέι είτε συστηματικά με την από του στόματος χορήγηση χαπιών. Τα αποσυμφορητικά σπρέι (OtrivinRonalDexa-rhinaspray κλπ) είναι τα πιο αποτελεσματικά φάρμακα στην αντιμετώπιση του μπουκώματος που προκαλείται από τη διόγκωση των κάτω ρινικών κογχών. Η παρατεταμένη χρήση τους (άνω των 5 ημερών) όμως προκαλεί ανοχή καθώς και το φαινόμενο «rebound»Ανοχή σε μία φαρμακευτική ουσία σημαίνει πως όταν την χρησιμοποιείς για μεγάλο χρονικό διάστημα χάνει σιγά σιγά την αποτελεσματικότητά της με αποτέλεσμα να απαιτείται όλο και μεγαλύτερη δόση καθώς και συχνότερη χρήση για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα. Το φαινόμενο «rebound» σημαίνει πως όταν περάσει η επίδραση του σπρέι το μπούκωμα επιστρέφει ακόμα και αν η αιτία που το προκάλεσε (κρύωμα, αλλεργία κλπ) έχει περάσει. Μάλιστα, το μπούκωμα που οφείλεται στο φαινόμενο «rebound» είναι συνήθως χειρότερο από το αρχικό μπούκωμα του κρυώματος ή της αλλεργίας και οδηγεί πολλούς ανθρώπους να εθίζονται στα συγκεκριμένα σπρέι να τα χρησιμοποιούν για μεγάλο χρονικό διάστημα (μήνες ή χρόνια). Η μακροχρόνια χρήση αποσυμφορητικών σπρέι οδηγεί στην φαρμακευτική ρινίτιδα. Στην περίπτωση αυτή ο ασθενής νιώθει μόνιμα τη μύτη του μπουκωμένη ακόμα και όταν οι κόγχες δεν είναι διογκωμένες. Αυτό συμβαίνει γιατί καταστρέφονται οι αισθητικοί υποδοχείς με τους οποίους αισθανόμαστε τον αέρα να μπαίνει στη μύτη εξαιτίας της χρήσης των σπρέι. Επιπρόσθετα, η μύτη δεν αιματώνεται σωστά με αποτέλεσμα την σταδιακή καταστροφή του βλεννογόνου και τον εποικισμό της μύτης με μικρόβια τα οποία προκαλούν μία δυσάρεστη οσμή που γίνεται αντιληπτή ακόμα και από ανθρώπους που βρίσκονται στον περίγυρο ασθενών με φαρμακευτική ρινίτιδα. Η πλημμελής αιμάτωση του ρινικού βλεννογόνου του διαφράγματος μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διάτρησή του.  

Τα από του στόματος αποσυμφορητικά είναι επίσης πολύ αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση του μπουκώματος χωρίς να προκαλούν φαινόμενο «rebound». Τα κυριότερα προβλήματα από τη χρήση τους είναι η αύξηση τις αρτηριακής πίεσης στους υπερτασικούς και η κατακράτηση ούρων στους ασθενείς με υπερπλασία του προστάτη. Η παρατεταμένη λήψη αποσυμφορητικών από το στόμα οδηγεί και αυτή σε ανοχή και αναποτελεσματικότητα. 

Τα αντισταμινικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο από τους ασθενείς που πάσχουν από αλλεργική ρινίτιδα. Οι συνήθεις ανεπιθύμητες ενέργειες είναι υπνηλία και επίδραση στη μνήμη ιδιαίτερα από τα παλαιότερα αντισταμινικά, καθώς και ξηρότητα της μύτης. Τα αντισταμινικά αντενδείκνυνται σε ασθενείς με γλαύκωμα.  

Τα στεροειδή (κορτιζονούχα) σπρέι είναι επίσης χρήσιμα στην αντιμετώπιση της διόγκωσης των ρινικών κογχών. Τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση της αλλεργικής ρινίτιδα βρίσκουν όμως επίσης εφαρμογή και στις άλλες μορφές ρινίτιδας λόγω της γενικότερης αντιφλεγμονώδους δράσης τους. Τα νεότερα σπρέι αυτής της κατηγορίας είναι εξαιρετικά ασφαλή και δεν επηρεάζουν σημαντικά τον άξονα υποθαλάμου – υπόφυσης. 

Τα κορτιζονούχα σπρέι χορηγούνται καθημερινά και απαιτούν συνεχή και καθημερινή χρήση ώστε να έχουν αποτέλεσμα. Η μακροχρόνια χρήση μπορεί να οδηγήσει σε ρινορραγία και κεφαλαλγία που υποχωρούν με τη διακοπή του σπρέι. Η ασφάλειά τους έχει επιβεβαιωθεί ακόμα και σε παιδιά 

Η μοντελουκάστη είναι ένας ανταγωνιστής των υποδοχέων των λευκοτριενίων που έχει πάρει έγκριση για την αντιμετώπιση της εποχιακής και αλλεργικής ρινίτιδας. Οι κλινικές μελέτες έχουν δείξει βελτίωση συμπτωμάτων όπως το μπούκωμα, η αυξημένες εκκρίσεις και το φτέρνισμα. Η μοντελουκάστη δεν έχει ιδιαίτερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  

Ενέσεις κορτικοστεροειδών (κορτιζόνης) εντός των κογχών έχουν εγκαταληφθεί γιατί έχουν εντοπιστεί περιστατικά τύφλωσης με την τεχνική αυτή. 

Χειρουργική θεραπεία 

Κογχοπλαστική με ραδιοσυχνότητες/laser/διαθερμία 

Η κογχοπλαστική με ραδιοσυχνότητες είναι μία ελάχιστα επεμβατική τεχνική που μειώνει τον όγκο των κογχών. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιεί ραδιοσυχνότητες, laser ή διαθερμία για να καυτηριάσει τον υποβλεννογόνιο ιστό των κογχών, ελαττώνοντας το μέγεθός τους με γρήγορο και ανώδυνο τρόπο. Θέλει μεγάλη προσοχή ώστε κατά τη διάρκεια της επέμβασης να μην τραυματιστεί ο βλεννογόνος (εξωτερική επιφάνεια) των κογχών διότι αυτό μπορεί να οδηγήσει στο σχηματισμό συμφήσεων και κρουστών που αποφράσσουν τη μύτη. Μειονεκτήματα της τεχνικής αυτής είναι ότι οδηγεί αρχικά σε μπούκωμα της μύτης που απαιτεί έως και 2 μήνες για να παρέλθει και να αντιληφθεί ο ασθενής την βελτίωση καθώς επίσης και το ότι το αποτέλεσμα της επέμβασης μπορεί να είναι παροδικό από μερικούς μήνες έως και λίγα χρόνια. Μπορεί όμως να επαναληφθεί με ασφάλεια.  

Ενδοσκοπική κογχοπλαστική με χρήση microdebrider   

Πρόκειται για νεότερη τεχνική, κατά την οποία γίνεται πολύ μικρή τομή (2 χιλ.) στην κεφαλή της κάτω ρινικής κόγχης, από την οποία εισέρχεται υποβλεννογονίως, ειδικός μικροτόμος (microdebrider/shaver). Ο μικροτόμος αφαιρεί υποβλεννογόνιο ιστό χωρίς να τραυματίζει την επιβάνεια του βλεννογόνου της κόγχης. Η τεχνική αυτή προσφέρει βελτιωμένα αποτελέσματα σε σχέση με την κογχοπλαστική με τη χρήση ραδιοσυχνοτήτων/laser/διαθερμίας ως προς τη διάρκειά τους, ενώ συνοδεύεται και από λιγότερες επιπλοκές. Με την τεχνική αυτή όμως αντιμετωπίζεται το πρόβλημα της υπερτροφία των κογχών όταν αυτή οφείλεται σε υπερτροφία του βλεννογόνου τους, αλλά όχι όταν το μπούκωμα οφείλεται και/ή σε υπερτροφία του οστού. Επίσης η μακρόχρονη (5ετής) αποτελεσματικότητά της, αν και βελτιωμένη σε σχέση με τις τεχνικές καυτηριασμού είναι και πάλι χαμηλή.  

Ενδοσκοπική κογχοπλαστική με χρήση μικροτόμου (microdebrider) και δημιουργία εσωτερικού βλεννογονικού κρημνού.  

Είναι η μέθοδος που προτιμάμε στην πλειοψηφία των περιστατικών μας. Γίνεται αρχικά διήθηση της κόγχης με 1cc διαλύματος αδρεναλίνης 1:250000. Στη συνέχεια ακολουθεί μικρή τομή κατά μήκος της κεφαλής της κάτω ρινικής κόγχης και ακολουθεί διαχωρισμός του βλεννογόνου της έσω πλευράς της κόγχης σε όλο το μήκος της. Ο βλεννογόνος διαχωρίζεται από την πρόσφυσή του στο κάτω όριο της κόγχης και έτσι δημιουργείται ο εσωτερικός βλεννογονικός κρημνός. Στη συνέχει αφαιρείται τμήμα του οστού της κόγχης καθώς και ο βλεννογόνος της εξωτερικής επιφάνειάς της. Ο βλεννογόνος της ουράς της κόγχης αφαιρείται με τη χρήση μικροτόμου, αν είναι υπερτροφικός. Ακολουθεί αιμόσταση με καυτηριασμό των αγγείων της κάτω ρινικής κόγχης. Ο βλεννογονικός κρημνός τοποθετείται στη συνέχεια στη θέση του, δημιουργώντας μία νέα, μικρότερη κατά 50% περίπου κόγχη.  

Πλεονεκτήματα της τεχνικής 

  • Λιγότερες κρούστες, περιορίζεται ο σχηματισμός εφελκίδων (κακαδιών) μετεγχειρητικά, λόγω του ότι δεν τραυματίζεται ο βλεννογόνος και δεν παραμένουν οστικές περιοχές ακάλυπτες. 
  • Λιγότερη αιμορραγία, η αντιμετώπιση της αιμορραγίας διεγχειρητικά αλλά και η πρόληψη αυτής μετεγχειρητικά είναι αποτελεσματικότερη καθώς αναγνωρίζονται και καυτηριάζονται τα αγγεία της κάτω ρινικής κόγχης.  
  • Πιο ελεγχόμενο χειρουργικό αποτέλεσμα με τη χρήση μικροτόμων (microdebrider). 
  • Χειρουργική ακρίβεια χάρη στη χρησιμοποίηση ενδοσκοπίου. 
  • Περισσότερο ελεγχόμενη μείωση του όγκου της κόγχης καθώς αφαιρείται οστό αλλά και πλεονάζον βλεννογόνος εξατομικευμένα, ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε ασθενούς. 
  • Προφυλάσσεται ο βλεννογόνος της έσω επιφάνειας της κόγχης που είναι υπεύθυνος για την αισθητικότητα της μύτης καθώς και την υγροποίηση και θέρμανση του εισπνεόμενου αέρα. 
  • Έχει τα καλύτερα μακροχρόνια αποτελέσματα σε σχέση με τις άλλες τεχνικές και έτσι μειώνεται ο κίνδυνος υποτροπής των συμπτωμάτων και ανάγκης για επανεπέμβαση. Τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή μελέτη από τoν Barham και συνεργάτες έδειξε πως σε ασθενείς που χρησιμοποιήθηκε η συγκεκριμένη τεχνική, σε βάθος 5 ετών, χρησιμοποιήθηκαν αποσυμφορητικά της μύτης σπάνια ή και καθόλου στο 90.2% των ασθενών. Τα αποτελέσματα για τον υποβλεννογόνια καυτηριασμό και την κογχοπλαστική με μικροτόμο ήταν 15,8% και 37,8% αντίστοιχα. Επίσης, με την προτεινόμενη τεχνική μόλις το 12% των ασθενών που υποβλήθηκε σε αυτή χρειάστηκε επανεπέμβαση σε αντίθεση με το 54% και το 40% για τις άλλες δύο τεχνικές αντίστοιχα. 
  • Η βελτίωση της ρινικής αναπνοής ξεκινά άμεσα, την πρώτη εβδομάδα, σε αντίθεση με τις άλλες τεχνικές, όπου απαιτείται χρονικό διάστημα 3 έως 8 εβδομάδων.  

Κίνδυνοι από την επέμβαση 

Όπως και με κάθε χειρουργική επέμβαση υπάρχουν κίνδυνοι που συνδέονται με την γενική αναισθησία αλλά και την επέμβαση αυτή καθαυτή. Οι συχνότεροι είναι:  

  • Πόνος 
  • Αιμορραγία 
  • Δημιουργία εφελκίδων (κακάδια) 
  • Μόλυνση 
  • Συμφύσεις 
  • Αιμωδίες (μούδιασμα) της υπερώας ή και των μπροστινών άνω δοντιών 
  • Ξηρότητα της μύτης 
  • Υποτροπή ή επιμονή των συμπτωμάτων 
  • Σύνδρομο άδειας μύτης. Οφείλεται στη μείωση της αισθητικότητας της μύτης αλλά και στη δημιουργία περισσότερου χώρουΑφορά σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών που υποβάλλονται σε επέμβαση κογχών. Ήταν αρκετά συχνότερο στο παρελθόν, όταν χρησιμοποιούνταν η τεχνική της κογχοτομής, όπου αφαιρούνταν το σύνολο της κάτω ρινικής κόγχης. Με τις νεότερες τεχνικές (κογχοπλαστική), κατά τις οποίες διαφυλάσσεται βλεννογόνος της κόγχης, το βλέπουμε σπάνια.  

Τεχνολογία Coblation

Η τεχνολογία Coblation είναι μία σύγχρονη, πρωτοποριακή τεχνολογία που προτιμώ να χρησιμοποιώ σε πλήθος ΩΡΛ επεμβάσεων (αμυγδαλεκτομή, αδενοτομή, κογχοπλαστική, φαρυγγοπλαστική κλπ). Η τεχνολογία αυτή έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια τον τρόπο που χειρουργούμε εξελίσσοντας παραδοσιακές τεχνικές και έχει σημαντικά οφέλη τόσο για τον χειρουργό όσο και για τον ασθενή, με κυριότερα την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικής απώλειας αίματος και μετεγχειρητικού πόνου. Επεμβάσεις, όπως η αμυγδαλεκτομή και η αδενοτομή, που όταν γίνονται με την κλασική τεχνική ή με την χρήση συμβατικής διαθερμίας οδηγούν σε σημαντική απώλεια αίματος και μετεγχειρητικό πόνο, έχουν βελτιστοποιηθεί με τη χρήση Coblation.

 

Τι είναι τα κρεατάκια;

Πρόκειται για μικρούς αδένες στο πίσω μέρος της μύτης. Είναι εκεί για να καταπολεμήσουν μικρόβια σε παιδιά μικρότερης ηλικίας. Γενικά, επικρατεί η άποψη, ότι μετά την ηλικία των τριών χρόνων, οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις δεν χρειάζονται πλέον.

 

Γιατί να τα αφαιρέσουμε;

Μερικές φορές τα παιδιά έχουν αδενοειδείς εκβλαστήσεις τόσο μεγάλες που βουλώνουν τη μύτη τους και έτσι αναγκάζονται να αναπνέουν από το στόμα. Συνήθως, μάλιστα, ροχαλίζουν το βράδυ. Σε μερικά παιδιά, μπορεί ακόμα και να σταματήσει η αναπνοή τους για μερικά δευτερόλεπτα, ενώ κοιμούνται.

Τα κρεατάκια μπορεί επίσης να προκαλέσουν προβλήματα στα αυτιά των παιδιών, γιατί αποφράσσουν τον σωλήνα που ενώνει τη μύτη με το αυτί, εμποδίζοντάς τον να  λειτουργήσει σωστά. Για παιδιά άνω των τριών ετών, αφαιρώντας τα κρεατάκια ταυτόχρονα με την τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού στα αυτιά, προστατεύει το παιδί από την υποτροπή της εκκριτικής ωτίτιδας (συλλογή υγρού στο αυτί). Επίσης, μετά την αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων το παιδί δεν ταλαιπωρείται πλέον τόσο πολύ όταν βουλώσει η μύτη του από ένα κρυολόγημα.

 

Τι εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν αν δεν αφαιρέσουμε τα κρεατάκια;

Τα κρεατάκια μικραίνουν καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, έτσι μπορεί να διαπιστώσετε ότι τα προβλήματα της μύτης και των αυτιών που προκαλούνται από τα κρεατάκια βελτιώνονται καθώς το παιδί μεγαλώνει.

Σε κάποια παιδιά, ένα ρινικό σπρέι  μπορεί να συμβάλει στη μείωση του μπουκώματος στη μύτη και είναι χρήσιμο να δοκιμάζεται πριν από τη λήψη απόφασης για τη χειρουργική επέμβαση. Τα αντιβιοτικά δεν βοηθούν και φέρνουν μόνο προσωρινή ανακούφιση.

 

Άλλες επεμβάσεις

Συχνά όταν αφαιρούμε τα κρεατάκια τοποθετούμε σωληνάκια στα αυτιά. Εάν το παιδί σας έχει πονόλαιμο ή σταματά να αναπνέει το βράδυ, μπορούν επίσης να αφαιρεθούν ταυτόχρονα και οι αμυγδαλές τους. Περισσότερες πληροφορίες για τις παραπάνω επεμβάσεις μπορείτε να βρείτε σε άλλες ενότητες.

 

Η επέμβαση

Τα παιδιά θα πρέπει να λείψουν από το σχολείο για μία εβδομάδα. Είναι σημαντικό να ενημερώνεται ο χειρουργός αν το παιδί σας έχει πονόλαιμο ή πέρασε κρύωμα κατά την εβδομάδα πριν από τη επέμβαση- στις περιπτώσεις αυτές είναι συνήθως προτιμότερο να αναβληθεί η επέμβαση για μερικές εβδομάδες.

Η επέμβαση γίνεται με γενική νάρκωση. Τα κρεατάκια αφαιρούνται μέσω του στόματος, και στη συνέχεια σταματούμε την αιμορραγία, πριν ξυπνήσουμε το παιδί.

Μερικοί χειρουργοί στέλνουν το παιδί σπίτι τη μέρα της επέμβασης ενώ άλλοι προτιμούν να το κρατήσουν στο νοσοκομείο για ένα βράδυ. Η δική μας άποψη είναι ότι το παιδί μπορεί να πάει σπίτι όταν είναι αρκετά καλά και μπορεί να φάει και να πιεί.

Τα περισσότερα παιδιά χρειάζονται περίπου μια εβδομάδα μακριά από το νηπιαγωγείο ή το σχολείο . Θα πρέπει να ξεκουράζονται στο σπίτι τους μακριά από την πολυκοσμία και μέρη όπου καπνίζουν. Τα παιδιά πρέπει να κρατηθούν μακριά από ανθρώπους που βήχουν ή πάσχουν από κοινό κρυολόγημα.

 

Πιθανές επιπλοκές

Η αδενοτομή είναι μία πολύ ασφαλής επέμβαση, αλλά κάθε χειρουργείο ενέχει μικρούς κινδύνους. Το πιο σοβαρό πρόβλημα είναι η αιμορραγία, στην περίπτωση της οποίας μπορεί ακόμα και να χρειαστεί μια δεύτερη επέμβαση για να σταματήσει. Ωστόσο, η αιμορραγία μετά την αδενοτομή είναι ασυνήθιστη. Είναι πολύ σημαντικό να μας ενημερώσετε πριν από την επέμβαση αν το παιδί ή κάποιος άλλος στην οικογένεια έχει την τάση να αιμορραγεί εύκολα.

Κατά την επέμβαση, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να σπάσει κάποιο δόντι, ειδικά αν υπάρχουν δόντια που είναι χαλαρά. Παρακαλούμε να μας ενημερώσετε αν το παιδί σας έχει κάποια τέτοια δόντια.

 

Τι να περιμένω μετά την εγχείρηση

Μερικά παιδιά αισθάνονται ναυτία μετά την επέμβαση . Αυτό περνά γρήγορα.

Ένας μικρός αριθμός των παιδιών βρίσκουν ότι η φωνή τους ακούγεται διαφορετικά μετά από την επέμβαση . Μπορεί να ακούγεται σαν να μιλάνε από τη μύτη τους για λίγο . Αυτό συνήθως αποκαθίσταται από μόνο του μέσα σε λίγες εβδομάδες .

Η μύτη του παιδιού μπορεί να μπλοκαριστεί μετά τη χειρουργική επέμβαση, αλλά θα καθαρίσει από μόνη της σε μια περίπου εβδομάδα.

Το παιδί σας μπορεί επίσης να έχει πόνο στα αυτιά . Αυτό είναι φυσιολογικό και συμβαίνει επειδή το πίσω μέρος της μύτης όπου βρίσκονται τα κρεατάκια και τα αυτιά νευρώνονται από τα ίδια νεύρα. Δεν σημαίνει ότι το παιδί σας έχει μόλυνση στο αυτί .

Δώστε παυσίπονα (συνήθως παρακεταμόλη) στο παιδί τις πρώτες μέρες όταν και αν πονάει. Ποτέ μην υπερβαίνετε τη συνιστώμενη δοσολογία. Μην δίνετε ασπιρίνη ή παρόμοια φάρμακα στο παιδί σας – μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία.

Τεχνολογία Coblation

Η τεχνολογία Coblation είναι μία σύγχρονη, πρωτοποριακή τεχνολογία που προτιμώ να χρησιμοποιώ σε πλήθος ΩΡΛ επεμβάσεων (αμυγδαλεκτομή, αδενοτομή, κογχοπλαστική, φαρυγγοπλαστική κλπ). Η τεχνολογία αυτή έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια τον τρόπο που χειρουργούμε εξελίσσοντας παραδοσιακές τεχνικές και έχει σημαντικά οφέλη τόσο για τον χειρουργό όσο και για τον ασθενή, με κυριότερα την ελαχιστοποίηση της διεγχειρητικής απώλειας αίματος και μετεγχειρητικού πόνου. Επεμβάσεις όπως η αμυγδαλεκτομή και η αδενοτομή, που όταν γίνονται με την κλασική τεχνική ή με την χρήση συμβατικής διαθερμίας οδηγούν σε σημαντική απώλεια αίματος και μετεγχειρητικό πόνο, έχουν βελτιστοποιηθεί με τη χρήση Coblation.

 

Τι είναι οι αμυγδαλές και τι κάνουν;

Οι αμυγδαλές είναι μικροί αδένες στο λαιμό, ένας σε κάθε πλευρά . Είναι εκεί για να καταπολεμήσουν τα μικρόβια, όταν είμαστε μικρά παιδιά. Μετά την ηλικία των τριών ετών, οι αμυγδαλές γίνει λιγότερο σημαντικές για την καταπολέμηση μικροβίων και συνήθως συρρικνώνονται. Το σώμα μας μπορεί να καταπολεμήσει τα μικρόβια και χωρίς αυτές .

 

Γιατί να τις αφαιρέσουμε;

Μια αμυγδαλεκτομή (μια επέμβαση για την αφαίρεση των αμυγδαλών ) συνιστάται μόνο αν οι αμυγδαλές κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Η κύρια ένδειξη είναι ένα ιστορικό συχνών  αμυγδαλίτιδων που απαιτούν επαναλαμβανόμενες θεραπείες με αντιβιοτικά ή έχουν ως αποτέλεσμα τις πολλές απουσίες από το σχολείο ή την εργασία .

Ένας άλλος λόγος για την αφαίρεση των αμυγδαλών είναι αν είναι μεγάλες και μπλοκάρουν τον αεραγωγό. Αυτό μπορεί να εκδηλωθεί με σημαντικό ροχαλητό τη νύχτα και σύντομες παύσεις στην αναπνοή (άπνοιες).

Μία επιπλοκή της αμυγδαλίτιδας είναι το περιαμυγδαλικό απόστημα. Πρόκειται για ένα απόστημα που δημιουργείται δίπλα στην αμυγδαλή. Όταν ένας άνθρωπος εμφανίσει περιαμυγδαλικό απόστημα σε κάποια στιγμή της ζωής του έχει αυξημένες πιθανότητες να του ξαναπαρουσιαστεί το πρόβλημα στο μέλλον. Έτσι πολλοί επιλέγουν να αφαιρέσουν τις αμυγδαλές τους μετά το πρώτο περιαμυγδαλικό απόστημα.

 

Πριν από την επέμβαση

Προετοιμαστείτε ότι θα χρειαστεί να απουσιάσετε από την εργασία ή το σχολείο σας για 2 εβδομάδες. Ενημερώστε τον ιατρό σας αν έχετε μια λοίμωξη αναπνευστικού ή αμυγδαλίτιδα πριν από την ημερομηνία εισαγωγής, διότι στην περίπτωση αυτή ίσως είναι καλύτερα να αναβληθεί η επέμβαση. Είναι πολύ σημαντικό να πείτε στον ιατρό σας εάν έχετε οποιαδήποτε ασυνήθιστη αιμορραγία ή μώλωπες, ή αν κάποιο μέλος της οικογένειάς σας έχει την τάση να αιμορραγεί εύκολα.

 

Πώς και που γίνεται η επέμβαση;

Η επέμβαση γίνεται υπό γενική αναισθησία . Οι αμυγδαλές αφαιρούνται από το στόμα, και στη συνέχεια ο χειρουργός φροντίζει να ελέγξει την όποια αιμορραγία. Ο άρρωστος στη συνέχεια ξυπνά και αποστέλλεται στην αίθουσα ανάνηψης. Η όλη διαδικασία διαρκεί από 30 λεπτά έως μία ώρα.

 

Πόσο καιρό θα είμαι στο νοσοκομείο;

Ο ασθενής είναι σκόπιμο να παραμείνει στο νοσοκομείο για ένα βράδυ. Κάποιοι χειρουργοί επιλέγουν να στείλουν τον ασθενή σπίτι τη μέρα της επέμβασης. Η δική μας άποψη είναι ότι ο ασθενής μπορεί να πάει σπίτι του αν αισθάνεται αρκετά καλά και μπορεί να φάει και να πιει.

 

Πιθανές επιπλοκές

Η αμυγδαλεκτομή είναι μία πολύ ασφαλής επέμβαση, αλλά κάθε χειρουργείο ενέχει πάντα ένα μικρό κίνδυνο. Το πιο σοβαρό πρόβλημα είναι η αιμορραγία. Στην περίπτωση της αιμορραγίας μπορεί να χρειαστεί σπάνια μια δεύτερη επέμβαση για να σταματήσει. Περίπου δύο από κάθε 100 παιδιά που θα υποβληθούν σε αμυγδαλεκτομή, θα πρέπει να επιστρέψουν στο νοσοκομείο λόγω αιμορραγίας, και στις περισσότερες περιπτώσεις η αιμορραγία θα ελεγχθεί με συντηρητικά μέσα. Ένα στα 100 παιδιά μπορεί να χρειαστεί μία δεύτερη επέμβαση για να σταματήσει η αιμορραγία. Οι ενήλικες έχουν ένα ελαφρώς υψηλότερο κίνδυνο αιμορραγίας από τα παιδιά .

Κατά την επέμβαση, υπάρχει μια πολύ μικρή πιθανότητα να σπάσει κάποιο δόντι, ειδικά αν είναι χαλαρό ή στραβό. Είναι καλό να ενημερώσετε τον ιατρό σας αν έχετε τέτοια δόντια.

 

Τι να περιμένω μετά την εγχείρηση

Μετά την επέμβαση μπορεί να αισθάνεστε ναυτία, και μπορεί χρειαστεί να πάρετε κάποιο φάρμακο για να αντιμετωπιστεί. Συνήθως η ναυτία υποχωρεί γρήγορα.

Ο λαιμός σας θα πονά για περίπου δέκα ημέρες. Είναι σημαντικό να παίρνετε παυσίπονα τακτικά, μισή ώρα πριν από τα γεύματα, για τουλάχιστον την πρώτη εβδομάδα . Μην πάρετε ασπιρίνη, γιατί αυτό αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης αιμορραγίας. Όσον αφορά στα παυσίπονα, ποτέ μην υπερβαίνετε τη συνιστώμενη δόση. Πρέπει να αρχίσετε να τρώτε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα - αυτό θα βοηθήσει το λαιμό σας να επουλωθεί γρηγορότερα και θα ελαττώσει τον μετεγχειρητικό πόνο, ενώ επίσης μειώνεται ο κίνδυνο αιμορραγίας.  Πίνετε πολλά υγρά και προτιμήστε μαλακά, μη πικάντικα φαγητά. Το μάσημα τσίχλας μπορεί επίσης να ανακουφίσει από τον πόνο.

Μετά την επέμβαση μπορεί επίσης να έχετε πόνο στα αυτιά . Αυτό είναι φυσιολογικό και συμβαίνει γιατί λαιμός και αυτιά έχουν κοινή νεύρωση. Δεν πρόκειται λοιπόν για μόλυνση στο αυτί .

Η περιοχή του λαιμού σας όπου βρίσκονταν οι αμυγδαλές θα έχει λευκό χρώμα - αυτό είναι φυσιολογικό - ενώσω ο λαιμός σας επουλώνεται . Μπορείτε επίσης να παρατηρήσετε μικρά ράμματα στο πίσω μέρος του λαιμού σας. Αυτά βοηθούν ώστε να σταματήσει η αιμορραγία κατά τη διάρκεια της επέμβασης, και θα πέσουν από μόνα τους.

Κάποιοι ασθενείς μπορεί να αντιμετωπίσουν μια λοίμωξη του λαιμού μετά την επέμβαση, ιδίως αν δεν τρέφονται σωστά . Συμπτώματα που μπορεί να έχουν είναι πυρετός και μια άσχημη μυρωδιά από το λαιμό. Επικοινωνήστε με τον γιατρό σας, εάν αυτό συμβεί.

Ενήλικες και παιδιά θα χρειαστούν 10 έως 14 ημέρες μακριά από την εργασία ή το σχολείο. Είναι καλό οι ασθενείς να μένουν στο σπίτι, μακριά από την πολυκοσμία και χώρους καπνιστών. Δεν πρέπει επίσης να έρθουν σε επαφή με άτομα που βήχουν ή πάσχουν από κρυολόγημα. Τέλος, μετά την επέμβαση μπορεί ο ασθενής να νιώθει κουρασμένος για μερικές μέρες.